Niedobór odporności
Niedobory odporności to stany chorobowe związane z niewydolnością układu immunologicznego.
Dzieli się je na dwie grupy w zależności od przyczyny powstania. Jedną grupę stanowią pierwotne (wrodzone) niedobory odporności, które wynikają z genetycznego defektu układu immunologicznego. Drugą grupę tworzą wtórne niedobory, spowodowane działaniem czynników zewnętrznych lub chorobą. Odporność zależna od produkcji przeciwciał nazywa się odpornością humoralną, zaś ta w której produkowane są białe krwinki jest znana jako odporność komórkowa.
Przyczyny wtórnych niedoborów odporności
Do głównych przyczyn wtórnych niedoborów odporności należą: leczenie immunosupresyjne (chemioterapia i radioterapia nowotworów, leczenie chorób autoimmunologicznych, leczenie odrzucenia przeszczepu), zakażenia (HIV, odra, wirusem opryszczki, bakteryjne w tym prątkami, wirusowe, np. zimnica), nowotwory (przewlekła białaczka limfatyczna, ziarnica złośliwa, gammapatie monoklonalne, nowotwory narządów litych), zaburzenia metaboliczne (w przebiegu cukrzycy, niewydolności nerek, niewydolności wątroby, niedożywienia), choroby z autoimmunizacji (toczeń rumieniowaty układowy, reumatoidalne zapalenie stawów), oparzenia i inne (ciąża, stres, brak śledziony lub upośledzenie jej funkcji, marskość wątroby, starzenie się).
Objawy niedoboru odporności
Zmniejszona odporność objawia się klinicznie pod postacią częstych, przewlekłych i nawracających zakażeń lub rzadziej autoimmunizacji. Zakażenia w przebiegu niedoborów odporności mają ciężki i długotrwały przebieg, są oporne na antybiotyki, a czynnikami etiologicznymi bywają drobnoustroje, które w warunkach prawidłowej odporności rzadko wywołują zakażenia. Często przebieg zakażenia wywołanego przez te drobnoustroje jest nietypowy, a rozpoznanie dodatkowo utrudniają fałszywie ujemne wyniki badań serologicznych.
U chorych z niedoborami odporności obserwuje się:
1. Nawracające zakażenia zatok przynosowych i płuc wywołane przez bakterie ropotwórcze, takie jak
Haemophilus influenzae,
Streptococcus pneumoniae,
Staphylococcus ureus.
2. Wielokrotne zakażenia tymi samymi wirusami, np. wirusem odry lub wirusem ospy wietrznej i półpaśca pomimo prawidłowej odpowiedzi na zakażenia wirusowe, które przebiegają tak jak u osób zdrowych.
3. Częste biegunki, wywołane u dorosłym nosicielstwem
Giardia lamblia.
4. Przewlekłe zapalenia ucha środkowego, rzadko przebiegające u zdrowych osób.
5. Nawracające zakażenia skóry przebiegające z wytwarzaniem ropni i inne.
Milena Szewruk
Literatura:
1) A. Szczeklik: "Choroby Wewnętrzne", Tom II.
Obfita potliwość a czerwienica prawdziwa
Terea: Mam 62 lata . Od 15 lat choruje na czerwienice. Czy nadmierna a nawet bardzo obfita potliwość tonormalny objaw przy tej chorobie? Co ewentualnie można zrobić by ją zlikwidować....
medicus: Potliwość raczej nie jest związana z tą chorobą. Raczej to sprawa niezależna. Są leki zmniejszające wydzielanie gruczołów potowych. Najlepiej w tej sprawie skonsultować się z dermatologiem....
Niedobór czynnika VII
Piotr: Chciałem zapytać gdzie można znaleźć informacje na temat niedoboru czynnika VII mój wynik to 67% - norma 70-120% czy to już choroba?...
medicus: Proszę się tym w ogóle nie przejmować. Taki wynik jest w granicach błędu laboratoryjnego (około 10% normy). Nie ma taki wynik znaczenia klinicznego....
Witaminy a nocna napadowa chemoglobinuria
klonik111: Witam!Chciałam się dowiedzieć czy mozna łykac witaminy mając NOCNĄ NAPADOWĄ CHEMOGLOBINURIĘ?Jakie Pani mogła by polecić witaminy?Co pomoże organizmowi walczyć z tą chorobą?Prócz leków?Z góry dziękuję!Pozdrawiam...
medicus: Bardzo duże znaczenie ma niedopuszczanie do sytuacji, które mogą wyzwolić napad choroby. Leczenie zależy od stanu chorego. Pacjentom przetacza się koncentrat krwinek czerwonych, uzupełniania żelazo i kwas foliowy, witamina B12. Ponadto zastosowanie z...