Niedokrwistość pokrwotoczna

Niedokrwistość pokrwotoczna (anemia pokrwotoczna) rozwija się na skutek ostrego lub przewlekłego krwawienia. Ostre przyczyny anemii związane są najczęściej z utratą krwi podczas urazu, przewlekłe z krwawieniami z przewodu pokarmowego.

Nasilenie objawów niedokrwistości zależy od tego, jak szybko doszło do utraty krwi i jaka była jej objętość. Ważny jest również wiek pacjenta. Osoby młodsze zazwyczaj lepiej znoszą krwawienia niż osoby w starszym wieku.

Nagła utrata krwi

Jeżeli pacjent utraci nagle pół litra krwi (całkowita ilość krwi w ludzkim organizmie wynosi około 5 litrów) dochodzi do niewielkiego obniżenia ciśnienia żylnego, natomiast wartość ciśnienia tętniczego pozostaje praktyczne bez zmian. Jeżeli człowiek utraci 750 ml krwi wówczas dodatkowo obniża się ciśnienie tętnicze, a serce zaczyna przepompowywać mniej krwi (spada objętość wyrzutowa). Szybka utrata 1,5 do 2 litrów krwi jest bardzo niebezpieczna. Skóra chorego staje się zimna, występują również zimne poty. Pacjent jest zaniepokojony, przestaje oddawać mocz, dochodzi do utraty przytomności i wstrząsu.

Jeżeli utrata krwi ma charakter przewlekły, odchylenia w badaniach i objawy sugerują niedokrwistość z niedoboru żelaza.

W przebiegu anemii pokrwotocznej w badaniach dodatkowych można zaobserwować wiele odchyleń. Przede wszystkim należy wykonać morfologię krwi. Zaraz po krwotoku poziom hemoglobiny może być prawidłowy. Dopiero po kilku dniach dochodzi do jej obniżenia. We krwi obwodowej po pewnym czasie pojawiają się również retikulocyty i erytroblasty. Są to komórki wytwarzane w szpiku kostnym, z których powstają krwinki czerwone. Wzrost ich poziomu oznacza, że organizm próbuje wyrównać utratę krwi i zaczyna intensywnie wytwarzać erytrocyty.

Inne odchylenia w morfologii polegają na zwiększeniu poziomu krwinek białych i płytek krwi. Wykonuje się także biopsję szpiku, oznaczenie poziomu żelaza i erytropoetyny we krwi oraz badanie kału na krew utajoną. Niektóre badania obrazowe pozwalają znaleźć źródła krwawienia, np. gastroskopia.

Leczenie niedokrwistości pokrwotocznej

Leczenie niedokrwistości polega na zahamowaniu utraty krwi. Ponadto podaje się leki mające na celu zwiększenie objętości płynów krążących w naczyniach: sól fizjologiczną, płyn Ringera, hydroksyetylowaną skrobię, koncentrat krwinek czerwonych, koncentrat krwinek płytkowych czy krew pełną, w zależności od stanu pacjenta.

Anna Adamska

Literatura:
1) A. Szczeklik: "Choroby wewnętrzne", Tom II.

Serwis nowotworowe.pl ma charakter edukacyjno-informacyjny, jego lektura nie zastępuje porady lekarskiej.
Copyright © nowotworowe.pl Kopiowanie artykułów lub ich fragmentów bez pisemnej zgody jest zabronione.