Nowotwory u dzieci

Wśród ogółu nowotworów u dzieci najliczniejszą grupę stanowią choroby nowotworowe układu krwiotwórczego, w tym białaczki (ok. 30%) i chłoniaki (ok. 10%). Drugą największą grupę tworzą guzy ośrodkowego układu nerwowego (ponad 20%). Resztę stanowią guzy, z których każdy obejmuje poniżej 10% wszystkich nowotworów. M. in. nowotwory nerek, ziarnica złośliwa i nowotwory złośliwe kości. Połowa przypadków nowotworów złośliwych dotyczy dzieci w wieku 0-5 lat.

Statystycznie częstość nowotworów wzrasta przeciętnie o 1% rocznie. Przy tym największą tendencję wzrostową wykazują gwiaździaki, mięsaki tkanek miękkich, guzy germinalne i mięsak kościopochodny. Szczególny wzrost zachorowań wykazywały: siatkówczaki i nerwiak zarodkowy u dzieci poniżej 1 rż.

Wyleczalność nowotworów dziecięcych wzrosła z 45% na 80%. Jednak nowotwory ciągle jeszcze są drugą najczęstszą przyczyną zgonów dzieci powyżej wieku niemowlęcego.

Częstość występowania poszczególnych chorób nowotworowych nie tylko zmienia się zależnie od wieku i płci, ale wykazuje także zróżnicowanie geograficzne (np. endemiczna postać chłoniaka Burkitta) i etniczne (np. guz Wilmsa). Zapadalność na nowotwory wiąże się również z warunkami socjoekonomicznymi, np. ostra białaczka limfoblastyczna częściej zdarza się w populacjach dobrze usytuowanych i w krajach uprzemysłowionych, zaś jednostronna postać siatkówczaka wiąże się raczej ze złymi warunkami życia.

Czynnikami, które sprzyjają rozwojowi nowotworów u dzieci są: promieniowanie jonizujące i różne związki chemiczne. Spore znaczenie mają również czynniki dziedziczne. Dobrą informacją jest fakt, ze większość nowotworów u dzieci jest możliwa do wyleczenia. Są one wrażliwe na leczenie chemioterapeutykami.

Nowotwory występują u dzieci znacznie rzadziej niż u dorosłych, stanowiąc zaledwie 3% nowotworów całej populacji. Wiele z nich rozwija się skrycie i długo nie upośledza ogólnego stanu dziecka. Dyskretne objawy choroby nowotworowej, jak zmiana usposobienia, nieokreślone bóle, stany podgorączkowe, rzadko kierują podejrzenia w tym kierunku.

Wielu rodziców odczuwa lęk związany ze słowem "rak" i przed łączącą się z nim "chemioterapią", co nie do końca jest uzasadnione. Raki bowiem jako nowotwory pochodzenia nabłonkowego nie występują u dzieci wcale albo są wyjątkowo rzadkie. Również chemioterapia, dzięki zastosowaniu leków przeciwwymiotnych czy implantacji cewników ze stałym dostępem naczyniowym, stała się leczeniem przyjaznym, które z powodzeniem można prowadzić w trybie ambulatoryjnym lub w szpitalu dziennym w towarzystwie matki. Wspomniany lęk jest przyczyną spóźnionych rozpoznań.

Anna Adamska

Literatura:
1) R. Kordek: "Onkologia".
2) K. Kubicka, W. Kawalec: "Pediatria".

Serwis nowotworowe.pl ma charakter edukacyjno-informacyjny, jego lektura nie zastępuje porady lekarskiej.
Copyright © nowotworowe.pl Kopiowanie artykułów lub ich fragmentów bez pisemnej zgody jest zabronione.