Nowotwory nabłonkowe skóry

Nowotwory nabłonkowe skóry są najczęstszymi nowotworami złośliwymi spotykanymi u człowieka. Pojawiają się głównie na skórze odsłoniętych części ciała. Ma to związek z narażeniem tych miejsc na promieniowanie UV, które jest jednym z czynników zwiększających ryzyko rozwoju nowotworów skóry. Ponadto pewne znaczenie w ich występowaniu mają również związki chemiczne (np. psoraleny, dziegcie), zaburzenia genetyczne oraz wirusy (HPV, wirus brodawczaka ludzkiego). W związku ze szkodliwym działaniem promieni słonecznych należy unikać długotrwałego, intensywnego opalania, oparzeń słonecznych oraz częstego korzystania z solariów!

Objawy, które mogą sugerować rozwój nowotworu to: pojawienie się guza na skórze, krwawienie z wykwitów skórnych, owrzodzenie, pojawienie się zmian w obrębie blizn. Charakter zmiany (tzn. czy jest to nowotwór czy nie) weryfikuje się za pomocą badania histopatologicznego.

Przykłady nowotworów nabłonkowych skóry

Najczęstszym nowotworem skóry jest rak podstawnokomórkowy. W zdecydowanej większości występuje u osób starszych, nieco częściej u mężczyzn. Zmiana umiejscowiona jest w większości przypadków na twarzy - na wargach, nosie, czole, fałdach nosowo - policzkowych lub powiekach. Rak podstawnokomórkowy może przypominać bliznę, a także przyjmować postać guzka o wałowatych brzegach czy owrzodzenia. Rak ten bardzo rzadko daje przerzuty i rzadko zagraża życiu chorego. Najczęściej poddaje się leczeniu. Czasem nacieka i niszczy sąsiadujące tkanki, wówczas może sprawiać pewien problem leczniczy.

Kolejnym nowotworem skóry jest rak płaskonabłonkowy, inaczej kolczystokomórkowy. Jest on rzadszy od poprzedniego. Najczęściej występuje u osób po 50 roku życia. Rozwija się głównie w miejscach narażonych na promienie słoneczne (nos, warga, małżowina uszna, ale również skóra dłoni czy prącia), czasem pojawia się w miejscu wcześniejszych blizn, jak również u chorych poddanych leczeniu immunosupresyjnemu. Podobnie jak rak podstawnokomórkowy rak kolczystokomórkowy może przybierać różną postać, np. owrzodzenia, guzka, plamy, sączącej zmiany, itp. Rak ten daje przerzuty m.in. do węzłów chłonnych.

Rakiem skóry o dużej złośliwości jest rak Merkla. Pojawia się głównie u starszych osób. Częściej u kobiet niż u mężczyzn. Przyjmuje postać pojedynczego, różowo - fioletowego guza rozwijającego się na głowie, szyi bądź kończynach. Leczenie tego typu raka polega na dokładnym wycięciu zmiany wraz z marginesem zdrowej skóry, a także na stosowaniu radioterapii i chemioterapii.

Leczenie nowotworów nabłonkowych skóry

Podstawową metodą leczenia wszystkich raków skóry jest chirurgiczne wycięcie zmiany wraz z fragmentem zdrowych tkanek. Usuwa się również węzły chłonne. Ponadto stosuje się radioterapię. Można naświetlać zarówno zmiany na twarzy, jak i na skórze owłosionej. Inne metody to: elektrokoagulacja (głównie raka podstawnokomórkowego na tułowiu), krioterapia (również raka podstawnokomórkowego; leczenie związane jest z powstaniem bolesnej rany, gojącej się przez okres około 3-4 tygodni) i miejscowa chemioterapia przezskórna (maści z 5 - fluorouracylem).

Skóra może być także miejscem przerzutów nowotworowych. Przerzuty do skóry dają: czerniak, rak nerki, piersi, płuc, jelita grubego, jajnika, żołądka i jamy ustnej.

Anna Adamska

Literatura:
1) R. Kordek: "Onkologia".

Serwis nowotworowe.pl ma charakter edukacyjno-informacyjny, jego lektura nie zastępuje porady lekarskiej.
Copyright © nowotworowe.pl Kopiowanie artykułów lub ich fragmentów bez pisemnej zgody jest zabronione.