Polipy jelita grubego
Co to jest polip?
Termin
polip jest pojęciem niezwykle szerokim i bardzo nieprecyzyjnym. Określa, bowiem tylko kształt zewnętrzny i oznacza ograniczoną wyniosłość do światła jakiegokolwiek przewodu, także jelita grubego, wystającą ponad powierzchnię błony śluzowej. Jest to pojęcie zdecydowanie kliniczne, a nie morfologiczne, ponieważ nie zawiera żadnej informacji o charakterze zmiany i nie odnosi się do żadnej określonej jednostki patologicznej.
Polipy mogą występować pojedynczo, jak również może być ich wiele. Graniczną liczbą jest liczba sto. Pozwala ona na odróżnienie
polipów mnogich od
polipowatości. Makroskopowo polipy mogą przyjmować postać tworu uszypułowanego lub tworzyć płaskie wyniosłości na szerokiej podstawie. Szypułę polipa tworzą struktury błony śluzowej, błony mięśniowej i śluzowej i błony podśluzówkowej. Wśród polipów wyróżniono cztery podstawowe grupy: nowotworowe, hiperplastyczne (metaplastyczne), hamartomatyczne i zapalne.
Polipy hiperplastyczne (metaplastyczne)
Polipy hiperplastyczne występują niemal równie często jak gruczolaki. Są to zmiany małe nie przekraczające jednego centymetra. Obraz morfologiczny pozwala na odróżnienie ich od gruczolaków. Za przyczynę powstawania polipa hiperplastycznego uważa się opóźnienie złuszczania i zwolnienie „wędrówki” dojrzewających komórek do dna krypt ku powierzchni. Polipy hiperplastyczne są polipami nienowotworowymi.
Polipy hamartomatyczne
Hamartoma jest guzem nienowotworowym, złożonym z tkanek prawidłowych, typowych dla danego miejsca, ale o nieprawidłowej proporcji i zdezorganizowanym układzie. Guz taki albo nie rośnie, albo powiększa się minimalnie. Istnieją dwa typy polipów hamartomatycznych:
1.
Polip młodzieńczy, zwany również retencyjnym, występujący u dzieci i osób młodych. W obrębie polipa stwierdzany jest stan zapalny z eozynofilią. Najczęstszym objawem klinicznym są krwawienia, niekiedy dość obfite lub biegunki.
2.
Polipy Peutz-Jeghersa makroskopowo różnią się od gruczolaków i polipów młodzieńczych guzowatym ukształtowaniem powierzchni. W zespole Peutza-Jeghersa oprócz polipów występują przebarwienia warg, śluzówki jamy ustnej, skóry wokół oczodołu, dłoni, stóp i innych okolic ciała. Dziedziczy się jako cecha autosomalna, dominująca. Najistotniejszymi objawami są krwawienia oraz objawy niedrożności przewodu pokarmowego.
Polipy zapalne
Polipy zapalne występują wtórnie do chorób zapalnych jelita. Widuje się je w około 15% przypadków wrzodziejącego zapalenia jelita, czasami w chorobie Leśniowskiego-Crohna, w zmianach niedokrwiennych oraz niektórych pasożytniczych. Niekiedy spotykane są w sąsiedztwie owrzodzeń i miejscach zespolenia.
Milena Szewruk
Literatura:
1) A. Szczeklik: "Choroby Wewnętrzne", Tom I.
Hypodensyjna tkanka pod kością krzyżową
marlena: Witam
co oznacza opis:pod kością krzyżową hypodensyjna tkanka o zatartych granicach o przekroju 33x11mm o gestości 25-35 h.nie ulegajaca wyraźnemu wzmocnieniu (wynik po badaniu tomograficznym), czy to coś złego??
dodam ,że tata jest po radioterapi...
medicus: To raczej nie jest ani ognisko przerzutowe ani wznowa raka. To prawdopodobnie jakieś odczynowe ognisko zapalne powstałe po leczeniu operacyjnym lub być może przestrzeń po usuniętej odbytnicy wraz z rakiem z dodatkiem płynu przesiękowego. Zmiana taka ...
Przerzuty do płuc po operacji nowotwory esicy
gosia: Moja mama jest po operacji nowotwory esicy ,ale stwierdzono pzerzuty do wątroby i płuc,czy jest jeszcze dla niej jakiś ratunek?....
medicus: To bardzo zaawansowana faza nowotworu. W takim przypadku stosuje się tylko leczenie paliatywne czyli objawowe, które zmniejsza dolegliwości i w nieznaczny sposób wydłuża okres przeżycia. Niestety w takiej fazie zaawansowania wyleczenie jest raczej n...
Chemioterapia Adenocarcinoma cubocellulare G1
marlena: Witam
mam pytanie , czy rak adenocarcinoma cubocellulare(g-1) jest rakiem reagującym na chemioterapie, czy warto podawać pacjentowi w tym przypadku
t3nomx-g1 (pacjent po operacji milesa, wyłoniona stomia)...
medicus: Rak jest chemiowrażliwy. Jednak decyzję w sprawie podania chemioterapii musi podjąć onkolog prowadzący. Oprócz typu nowotworu i stopnia zaawansowania bardzo ważny jest także stan kliniczny pacjenta (chemioterapia bardzo obciąża organizm, który musi b...