Przewlekła białaczka limfocytowa B-komórkowa

Przewlekła białaczka limfocytowa B-komórkowa (chronic lymphocytic leukemia, CLL) jest chorobą nowotworową limfocytów występujących we krwi, szpiku kostnym, układzie limfatycznym, a także innych narządach. Ten rodzaj białaczki jest najczęstszy w Europie.

Ryzyko zachorowania rośnie wraz z wiekiem. Zwykle chorują osoby między 65 a 70 rokiem życia, częściej mężczyźni. Przyczyny schorzenia nie są znane. Pewne znaczenie w rozwoju CLL mają niekiedy czynniki genetyczne.

Objawy białaczki limfocytowej B-komórkowej


Ponad połowa pacjentów z CLL nie ma żadnych objawów choroby, a jedynym niepokojącym sygnałem jest zwiększony poziom limfocytów. Objawy występujące u pozostałych chorych są niecharakterystyczne: gorączka, wzmożona potliwość w nocy, spadek masy ciała, ogólne osłabienie i męczliwość, bóle brzucha i uczucie pełności wynikające z powiększenia narządów jamy brzusznej (śledziona, wątroba). Ponadto dochodzi do powiększenia węzłów chłonnych, migdałków, czasem również zajęcia procesem chorobowym skóry. Zwiększa się skłonność do zakażeń. Może rozwinąć się niedokrwistość.

Odstępstwa w badaniach pomocniczych to m.in. wspomniany wzrost poziomu limfocytów (limfocytoza, około 30tys./µl) czy, w zaawansowanych postaciach choroby, niedokrwistość i spadek liczby płytek (małopłytkowość). Oprócz morfologii krwi wykonuje się również biopsję szpiku, trepanobiopsję, badania cytogenetyczne i molekularne.

Przebieg przewlekłej białaczki limfocytowej u około 30% pacjentów jest łagodny, a pacjenci żyją 10-20 lat. U pozostałych chorych schorzenie może doprowadzić do zgonu w ciągu 2-3 lat. Niekiedy CLL może przekształcać się w bardziej agresywne chłoniaki, w przypadku których rokowanie jest gorsze.

Leczenie białaczki limfocytowej B-komórkowej


Leczenie białaczki polega na podawaniu leków cytostatycznych, czasem w połączeniu z glikokortykisteroidami. Stosuje się: chlorambucyl, fludarabinę, kladrybinę, cyklofosfamid, rytuksymab, alemtuzumab, prednizon. W przypadku znacznego powiększenia śledziony można rozważyć naświetlania tego narządu lub jego usunięcie (splenektomia).

Chorzy na CLL umierają najczęściej z powodu powikłań: zakażeń (zapalenie płuc i sepsa), krwawień i ogólnego wyniszczenia organizmu.

Anna Adamska

Literatura:
1) A. Szczeklik: "Choroby wewnętrzne", Tom II.

Zobacz pytania do lekarza na Forum Nowotwory krwi | Dodaj swoje pytanie »
  • Czy to czerwienica prawdziwa - prosze o pomoc!

    Anna: Witam serdecznie, Mam na imie Anna i mam 34 lata. W lipcu robiac badania krwi (po dlugim czasie wczesniejszym nie chodzenia do lekarza) wyszly mi bardzo podwyzszone plytki krwi i ogolnie zly hematokryt. Pani dr pierwszego kontaktu od samego poczatku...

    danuta: zmien hematologa...

  • Czerwienica

    Dorota: Witam, Od 7/2015 ma czerwienicę. Szukam osób, które borykają się z tym problemem....

    Magdalena: Witam.Chetnie wymienie sie doswiadczeniami nt.czerwienicy,choruje od 5 lat,mam 38 lat....

  • Szpiczak - jak dieta przy wysokim potasie

    Natalia: Bardzo skoczył mi poziom potasu po chemioterapii skojarzonej CTD. Jakie produkty mogę jeść, a jakich mam unikać?...

    Ewa: Też miałam przez pewien problem ze zbyt wysokim potasem. Podrzucam wypowiedź lekarza w tym temacie https://www.medpytania.pl/10165-dieta-niskopotasowa. Wykluczenie potasu z diety nie jest aż takie trudne, tylko trzeba pamiętać, że nie można jeść konk...