Rak gruczołu krokowego (rak prostaty, rak stercza)

Rak gruczołu krokowego (rak prostaty, rak stercza) jest jednym z częstszych nowotworów u mężczyzn, głównie po 50 roku życia. Większą predyspozycję do zachorowania na ten nowotwór wykazują mężczyźni, u których w rodzinie zdarzały się już przypadki raka stercza, np. u ojca czy brata. Ryzyko zwiększa się również wraz z wiekiem.

Objawy raka gruczołu krokowego

Na początku choroby mężczyźni zazwyczaj nie skarżą się na żadne dolegliwości. Ewentualnie mogą pojawić się objawy takie jak: częste oddawanie moczu i oddawanie moczu w nocy, wąski strumień moczu, dolegliwości bólowe i pieczenie podczas oddawania moczu oraz ciągłe parcie na mocz czy uczucie niepełnego wypróżniania pęcherza. Czasem może pojawić się krwinkomocz (krwinki czerwone, czyli erytrocyty w moczu). Zazwyczaj krew w moczu jest niewidoczna gołym okiem. Należy wykonać badanie ogólne moczu, aby wykryć nieprawidłowości.

Jeżeli rak prostaty jest bardziej zaawansowany, mogą pojawić się bóle kostne i patologiczne złamania (np. kręgów). Inne niecharakterystyczne objawy to utrata masy ciała, ogólne złe samopoczucie i osłabienie.

Diagnostyka raka gruczołu krokowego

Najczęściej pierwszym badaniem, które może sugerować schorzenie gruczołu krokowego jest badanie palcem przez odbytnicę. Nie wszystkie zmiany są jednak w ten sposób wyczuwalne. Wykonuje się również oznaczenie PSA (swoisty antygen sterczowy) we krwi, które jest podwyższone, aczkolwiek nie tylko w przypadku raka. Dlatego należy pogłębić diagnostykę, wykonując USG przezodbytnicze i następnie biopsję stercza, która pozwala ostatecznie stwierdzić czym jest zmiana, rozwijająca się w gruczole.

W poszukiwaniu przerzutów wykonuje się także tomografię komputerową, badanie rentgenowskie, scyntygrafię kości i czasem rezonans magnetyczny. Dodatkowe badania to: morfologia krwi z rozmazem oznaczenie aktywności enzymów wątrobowych (AspAT, AlAT), fosfatazy zasadowej oraz poziomu bilirubiny, mocznika i kreatyniny.

Rak stercza może rozwijać się przez wiele lat. W pewnym momencie zaczyna naciekać sąsiadujące tkanki. Daje również przerzuty, głównie do węzłów chłonnych i kości, czasem do wątroby, mózgu czy płuc.

Leczenie raka gruczołu krokowego

Leczenie raka stercza zależy w dużej mierze od zaawansowania nowotworu, stanu pacjenta i jego wieku. Leczenie polega na chirurgicznym usunięciu gruczołu krokowego wraz z węzłami chłonnymi i pęcherzykami nasiennymi. Następnie monitoruje się skuteczność leczenia wykonując badanie PSA. Leczenie operacyjne uzupełnia się czasem radioterapią lub hormonoterapią. W ramach hormonoterapii stosuje się wiele różnych leków, m.in. goserelina, buserelina, tryptorelina, leuprorelina, flutamid, bikalutamid, octan cyproteronu czy octan medroksyprogesteronu. Czasem proponuje się pacjentowi wycięcie jąder.

Zastosowanie w leczeniu raka prostaty znajduje również chemioterapia. Podaje się głównie następujące cytostatyki: mitokstantron i prednizon lub docetaksel. Jeżeli stwierdza się u chorego przerzuty do kości, stosuje się także bisfosfoniany lub naświetla przerzuty. Ważne jest również odpowiednie leczenie przeciwbólowe.

Przeżycie chorego zależy od zaawansowania raka i metody leczenia.

Anna Adamska

Literatura:
1) A. Szczeklik: "Choroby wewnętrzne", Tom II.

Serwis nowotworowe.pl ma charakter edukacyjno-informacyjny, jego lektura nie zastępuje porady lekarskiej.
Copyright © nowotworowe.pl Kopiowanie artykułów lub ich fragmentów bez pisemnej zgody jest zabronione.