Rak jelita grubego
Rak jelita grubego należy do czołówki nowotworów pod względem zachorowalności i przyczyny zgonów. Rak jelita grubego umiejscawia się najczęściej w odbytnicy. Czasem może występować w postaci mnogiej.
Jest wiele czynników, które zwiększają ryzyko rozwoju raka jelita grubego. Należą do nich m.in. dieta bogatotłuszczowa i wysokokaloryczna, a uboga w błonnik i świeże warzywa czy owoce, potrawy smażone, wędzone, palenie tytoniu, choroba Leśniowskiego - Cohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego oraz polipowatość rodzinna. Najczęściej rak jelita grubego jest rakiem gruczołowym.
Objawy raka jelita grubego
Objawy raka jelita grubego zależą od odcinka jelita, w którym rozwija się nowotwór. Najczęściej jednak pojawiają się bóle i wzdęcia związane z utrudnionym przechodzeniem mas kałowych i gromadzeniem się gazów w jelitach. Dochodzi również do krwawienia, co objawia się krwią w stolcu, niedokrwistością oraz osłabieniem. U niektórych pacjentów pojawia się również gorączka. Może dochodzić do zmiany rytmu wypróżnień, bolesnego parcia na stolec, a także mogą pojawić się nudności i wymioty. Zdarza się, że podczas badania lekarz wyczuwa guz przez powłoki brzuszne.
Diagnostyka raka jelita grubego
Diagnostyka raka jelita grubego obejmuje badanie palcem przez odbytnicę, testy na krew utajoną w stolcu, badania endoskopowe (rektoskopia, sigmoidoskopia, kolonoskopia), badanie radiologiczne z kontrastem, badanie USG, tomografię komputerową, rezonans magnetyczny i biopsję. Wczesna diagnostyka raka ma znaczenie rokownicze.
Leczenie raka jelita grubego
Podstawową metodą leczenia raka jelita grubego jest operacyjne usunięcie guza wraz z marginesem zdrowej tkanki i węzłami chłonnymi. Ciągłość przewodu pokarmowego odtwarzana jest za pomocą specjalnych technik operacyjnych. W leczeniu raka stosuje się także radioterapię, chemioterapię (najczęściej 5-fluorouracyl i folinian wapnia) oraz radiochemioterapię.
Stosuje się również różne metody leczenia paliatywnego, mającego na celu zmniejszyć cierpienie i wydłużyć życie nieuleczalnie chorego pacjenta.
Po leczeniu należy co pewien czas oznaczać stężenie CEA (antygen karcinoembrionalny) w surowicy. Wzrost poziomu CEA najczęściej zwiastuje wznowę raka (marker nowotworowy).
Anna Adamska
Literatura:
1) R. Kordek: "Onkologia".
Hypodensyjna tkanka pod kością krzyżową
marlena: Witam
co oznacza opis:pod kością krzyżową hypodensyjna tkanka o zatartych granicach o przekroju 33x11mm o gestości 25-35 h.nie ulegajaca wyraźnemu wzmocnieniu (wynik po badaniu tomograficznym), czy to coś złego??
dodam ,że tata jest po radioterapi...
medicus: To raczej nie jest ani ognisko przerzutowe ani wznowa raka. To prawdopodobnie jakieś odczynowe ognisko zapalne powstałe po leczeniu operacyjnym lub być może przestrzeń po usuniętej odbytnicy wraz z rakiem z dodatkiem płynu przesiękowego. Zmiana taka ...
Przerzuty do płuc po operacji nowotwory esicy
gosia: Moja mama jest po operacji nowotwory esicy ,ale stwierdzono pzerzuty do wątroby i płuc,czy jest jeszcze dla niej jakiś ratunek?....
medicus: To bardzo zaawansowana faza nowotworu. W takim przypadku stosuje się tylko leczenie paliatywne czyli objawowe, które zmniejsza dolegliwości i w nieznaczny sposób wydłuża okres przeżycia. Niestety w takiej fazie zaawansowania wyleczenie jest raczej n...
Chemioterapia Adenocarcinoma cubocellulare G1
marlena: Witam
mam pytanie , czy rak adenocarcinoma cubocellulare(g-1) jest rakiem reagującym na chemioterapie, czy warto podawać pacjentowi w tym przypadku
t3nomx-g1 (pacjent po operacji milesa, wyłoniona stomia)...
medicus: Rak jest chemiowrażliwy. Jednak decyzję w sprawie podania chemioterapii musi podjąć onkolog prowadzący. Oprócz typu nowotworu i stopnia zaawansowania bardzo ważny jest także stan kliniczny pacjenta (chemioterapia bardzo obciąża organizm, który musi b...