Stany przedrakowe żołądka

Do stanów przedrakowych żołądka należą:

Niedokrwistość megaloblastyczna

Niedokrwistość megaloblastyczna (Addisona-Biermera), która występuje w przebiegu przewlekłego, autoimmunologicznego zapalenia błony śluzowej żołądka z zanikiem, kiedy to powstają przeciwciała skierowane przeciwko komórkom okładzinowym. Komórki okładzinowe produkują kwas solny oraz czynnik wewnętrzny, niezbędny do wchłaniania witaminy B12. Ryzyko wystąpienia raka jest sześciokrotnie wyższe niż w populacji ogólnej.

Choroba Menetriera

Choroba Menetriera jest rzadko spotykana, o nieznanej etiologii. Zmiany polegają na nadmiernym zgrubieniu fałdów części lub całego żołądka. Uznaje się, że choroba Menetrier’a jest stanem przedrakowym, choć statystyczne zagrożenie wystąpieniem raka na podłożu tej choroby nie jest znane.

Operacja żołądka

Stan po operacji żołądka z przyczyn innych niż nowotwór zwiększa ryzyko zachorowania na raka. Chorzy, u których była wykonana częściowa resekcja żołądka są zaliczani do grupy zwiększonego zagrożenia nowotworem i powinni być monitorowani celem wykrycia zmian wczesnych.

Polipy żołądka

Polipem jest każdy twór uwypuklający się do światła narządu. W żołądku mogą formować go nowotwory, zmiany rozrostowe, zapalne, ekotopowe ogniska, np. trzustki czy też nieregularne zgrubiałe fałdy błony śluzowej.

Zwiększone ryzyko przemiany w raka obserwuje się jedynie w polipach gruczolakowatych. Są one rzadkie, dużo rzadsze niż polipy nienowotworowe i stanowią mniej niż 5% wszystkich polipów żołądka. Najczęściej są małe, nieuszypułowane, o nieregularnej, brodawkowatej powierzchni. Polipy gruczolakowe są na ogół duże. Wielkość polipa jest związana z jego zdolnością do przemiany złośliwej. Gruczolaki to zmiany, w których bezpośrednio może dojść do przemiany złośliwej. Stwierdzenie z żołądku polipa wymaga zatem szczególnie dokładnego przebadania całej błony śluzowej.

Wrzód żołądka

Rozwój raka we wcześniej istniejącym wrzodzie trawiennym występuje rzadko, w mniej niż 1% przypadków. Należy zwrócić uwagę, iż owrzodzenia nowotworowe mogą goić się pod wpływem leczenia farmakologicznego, ale najczęściej proces ten jest utrudniony. W związku z tym, niegojące się owrzodzenia wymagają agresywnej diagnostyki histologicznej, polegającej na kontrolnej gastroskopii z pobraniem licznych wycinków. W przypadku wrzodów niegojących się przez kilka tygodni oraz gdy diagnostyka histologiczna sprawia trudności w ocenie, konieczna jest interwencja chirurgiczna.

Infekcja Helicobacter pylori

Nie ulega wątpliwości wpływ zakażenia Helicobacter pylori na powstanie zapaleń błony śluzowej i rozwój choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy. Nie jest do końca rozstrzygnięty związek pomiędzy zakażeniem a rozwojem procesu nowotworowego. Wykazano niepodważalny związek między występowaniem chłoniaków MALT o niskiej złośliwości a infekcją H. pylori. Bakteria występuje u ponad 90% pacjentów z chłoniakami tego typu. Co więcej, eradykacja (całkowite usunięcie) bakterii sprawia, że dochodzi do regresji guza i zaniku nowotworowego klonu limfocytów B.

Milena Szewruk

Literatura:
1) A. Szczeklik: "Choroby Wewnętrzne", Tom I.

Serwis nowotworowe.pl ma charakter edukacyjno-informacyjny, jego lektura nie zastępuje porady lekarskiej.
Copyright © nowotworowe.pl Kopiowanie artykułów lub ich fragmentów bez pisemnej zgody jest zabronione.